O kadar çok yazmak istiyorum ama o kadar çok yoruldum ki yazmaktan, hiçbir şey yazabilecekmiş gibi hissetmiyorum kendimi. Yazmak meslek olarak yapılmasın, bütün dünya kardeş olsun. Çok yorgunum. Çok yorgunum.
Adım Caput göbek adım Bahtiyar. 11'de yediğim Mc Donalds'dan sonra iki saat sızdım. Gecenin birinde uyandım . Artık sabaha kadar buradayım belli ki. İki saat sonra uyandım ve dedim: “38 yaşındayım” 38 yaşındayım ve artık hiçbir şey bana anormal gelmiyor. Bir film çektim daha vizyona çıkmadı. Bir kitap yazdım henüz basılmadı. Dünyayı dolaşıyordum yarım kaldı. Uçurumun kenarındayken sormuştum kendime: “Bu dünyadan ne bekliyorsun Caput?” diye. Üç cevap bulmuştum. Film çekmek, kitap yazmak ve dünyayı dolaşmak. Bir sene kadar önce blog yazmayı bıraktım. Yazmaktan, yani hayal kurmaktan yorulmuş bir adam olarak. “Yazmak için Yaşamak” beynime tohumlarını ektiğinden beri böyleydi bu. Yazmak, sürekli yazmak, bir yazar sürekli yazar. İyi amk bir yazar sürekli yazar da bir yazar arasıra da okunur ama… 38 yaşındayım ve hiçbir şey beni şaşırtmıyor. İri cüsseli bir adamım, Balzac kadar çok yerim ama onun kadar iyi yazamam. Günde iki paket sigara içerim. Vücudum “yapma bunları bana” d...
Yorumlar
yazmatan sıkıldıysan azcık da oyna...
hem biz de izleriz :P
33 e 5 kala ekşın yap..
bütün ömrümü pişman olarak geçirmek istemiyorum. ama bütün ömrüm boyunca össye hazırlanmak da istemiyorum. çok kararsızım. kolay gelsin sana.
biliyorum bi gün manyakj zengin bi adamın karısı olcam ve yardım dernekleri takı toka kursları akmerkez arasında salına salına gezip tozacam, heriften sıkıldığımda da boşayıp nafakamı yiyecem...
Böyle birşey olmasa bile çalışmaktan sıkıldığım anlarda bunu hayal ediyorum, sabret puccacanım sabret yakında köpek olcak burası sana diye kendimi teselli ediyorum.. naparsın umut fakirin ekmeği :P
buraya bile yazamadın daha bişi :)))