Sabahları ve akşamları Gümüşsuyu'nda biri küçük ve çaçaron, diğeri büyük ve tırsak iki adet köpek dolaştıran birini görürseniz ona acıyınız. Biraz kül, biraz duman, o benim işte! Fındıklı yokuşunun sonunda illegal bir kedi barınağı var. Bizimkiler her seferinde kollarımı çıkarırcasına çekerler beni oraya, var güçleriyle havlayarak eski plastik dolaplardan yapılmış olan barınaklara dalıp kedi kaçırtmaca oynarlar ben de arkalarında sürünürüm.Geçen gün çok acayip bir şey oldu. Bu bahsettiğim dolaplardan bir tanesinden medeniyet dediğin tek gözü kalmış bir Kötü Kedi Şerafettin fırladı. "Daalın lan!" der gibi bir tısladıktan sonra önce Kızım'a (küçük ve çaçaron olan)sonra Maya'ya (büyük ve tırsak olan) cırmık darbeleriyle girişti. Kızım'ın zaten cırtlak olan sesi iyice tizleşti. Bana bakarak "kaiii! kaiii!" nidaları atmaya başladı. Ulan baba dayak yiyoruz kurtarsana diyor gibiydi. Ama sayın okur, itiraf ediyorum ben bile tırstım kediden.
Ben mi dedim sana kediye dayılan diye! Ben mi dedim rahatını boz diye! Bak bana bi şey yapıyo mu? Hayır! Neden? Bulaşmıyorum, elimi göğsüme götürüp "Alemlerin kralısın abim" diyerek saygımı gösteriyorum. Siz n'apıyosunuz? Mekanını bozmaya çalışıyorsunuz, tabi sonuç olarak ağzınızın payını alıyorsunuz.
Beş dakika kadar ortada tek gözlü Şerafettin, etrafında dolanan ama saldırmaya bir türlü cesaret edemeyen Kızım ve Maya'yı seyrettim, sonra Şerafettin'in yanına fazla yaklaşmadan kızlarımın tasmasını çekiştirerek onları uzaklaştırdım.
Hayatımda ilk defa bir kediden çekindim. Utanıyorum
Yorumlar