Başlık: Serbest Kompozisyon
Ben bu kompozisyonumda hayal kuyuma düşen bazı konuları sizinle paylaşmak istiyorum örtmenim.
En çok takıldığım şeylerden birisiyle başlamak niyet, amaç ve kararlılığında olduğumu belirterek kompozisyonuma başlamak istiyorum örtmenim.
Benim en çok takıldığım şeylerden bir şey de "Ofis Çiftçinin Kara Gün Dostudur" özlü sözü örtmenim. İzmir-Alsancak'ta ve İstanbul-Haydarpaşa'da bulunmakta bulunan TMO (İnanır mısınız örtmenim ben hep bunu DMO'nun sertleşmişi sanıyordum örtmenim) silolarında -yani güvercin lokantalarında- okumayı yeni söken küçüklerimiz kolayca okuyabilsinler ve zaten okuma bilen büyüklerimiz hiç dikkat etmesinler diye dev harflerle yazılmış ve tarihe kadim -yani kadir'in yanlış yazılmışı- bir dostluğu sonsuza dek/kadar ilan etmiş yazılardan bahsediyorum örtmenim. "OFİS ÇİFTÇİNİN KARA GÜN DOSTUDUR".
Doğal olarak natürel bir şekilde benim aklıma sorular geliyor örtmenim. Niye Türkiyemiz güzel ülkemizin, sanayileşmekte olan (itiraf ediyorum bu lafı televizyondan çaldım)iki güzide —yani... eşanlamlısını bilmiyom- şehrinin tam da göbeğinden, akıllarımızda köy ve kır ortamlarıyla özdeşleşmiş, milletimizin efendisi çiftçilere seslenilmektedir?
Hadi çiftçiler, çiftçilerimiz, bu çağrıyı duydular diyelim; ofis çiftçinin nasıl kara gün dostu olmaktadır. Ofisle çiftçi, bir Beşiktaş vapurunun kıç tarafında kendilerine, kaptanlıkla işgal eden -yani işi o olan- babamla halamın söylediğine göre alkoliklikle işgal eden -yani, aynısı- eniştemin kurduğu gibi bir çilingir sofrası kurup, batmakta olan güneşe karşı rakı mı içmektedirler acaba?
- Şerefine be ofisim...
- Sağlığına be çiftçicim en kara günümüz böyle olsun!
Hatta, Denizkızı Eftalya'nın ruhunu çağırıp onunla Bebek'ten Çengelköy'e oradan da Arnavutköy'e ve Paşabahçe'ye, Avrupa benim Asya senin, Boğaz'ın sonuna kadar giderek nefs-ül nefaset -yani divan şiiri- bir Sanat Musikisi turu atıyorlardır. Belki de ikisi de Eftalya'nın hayaletine aşık oluyor ve zavallı kadının zatürree'ye -yani öksürük- yakalandığı yerde birbirleriyle kavga edip bir kara gün dostluğunun daha her gece tekrar tekrar paramparça olmasına neden oluyorlardır. Güneş ise her gecenin sonunda akşamdan kalan kırıkları toplayıp onları yeniden barıştırıyordur belki de...
Kafanızın iyice karmakarışık bir karışıma girdiğini tahmin edebiliyorum tahminimce örtmenim. Ama daha bitmedi.
En önemli hayalimse örtmenim imamlarla ilgili hayal kuruyorum örtmenim. İmamların grevli, toplu sözleşmeli sendika hakkı için eylem yaptıklarını hayal ediyorum örtmenim. Bir de sırtlarına Kur'an-ı Kerim'den -yani dünyanın en çok satan üç kitabından biri- sayfalar astıklarını düşünebiliyor musunuz? Evet örtmenim bildiniz Sıffın savaşındaki gibi. Polislerin tam imamların sırtına coplarını indirecekleri sırada ne yapacaklarını şaşırmış halde kalakaldıklarını düşünüyorum sonra. Ne ilginç ve intıristing -yani ay sipik ingiliş de aynı zamanda nat e boru- bir manzara olurdu di mi?
Acaba imamlar bu şekil bir gaz çıkarsaydı cemaatte nasıl bir hareketlenme olurdu merak ediyorum örtmenim. Bir de bunu yazdıktan sonra beni siz, imamlar, polisler, koyu Sünniler ve koyu Alevilerden başka kim döverdi onu merak ediyorum örtmenim. Toplumsal Paranoya ne demek örtmenim?
Ben büyüyünce kimyager olup semtimizin pazarındaki işe yaramaz sebze parçalarından ilaçlar yapacağım örtmenim. Tartıldıktan sonra acımasızca kesilip atılan yerli muz koçanlarından kısırlığa çare bulacağım; karnıbaharların yeşil yapraklarından kansere; pırasa, kereviz ve taze soğan saplarından yaptığım kokteylle de AİDS'e... çare bulmak üzereydim ki güzelim kompozisyonumu yırttınız örtmenim. O zavallı sebze parçalarının psikolojisinden hiç anlamadığınız belli. Sizin hayal kurma damarlarınız tıkanmış örtmenim. Ama hiç merak etmeyin. Hıyar çiçeklerinden yapacağım ilaçla sizin derdinize de bir çare bulacağım.
NOT: Ben bu yazıyı yazdığımda imamlar henüz greve gitmemişlerdi.
Ben bu kompozisyonumda hayal kuyuma düşen bazı konuları sizinle paylaşmak istiyorum örtmenim.
En çok takıldığım şeylerden birisiyle başlamak niyet, amaç ve kararlılığında olduğumu belirterek kompozisyonuma başlamak istiyorum örtmenim.
Benim en çok takıldığım şeylerden bir şey de "Ofis Çiftçinin Kara Gün Dostudur" özlü sözü örtmenim. İzmir-Alsancak'ta ve İstanbul-Haydarpaşa'da bulunmakta bulunan TMO (İnanır mısınız örtmenim ben hep bunu DMO'nun sertleşmişi sanıyordum örtmenim) silolarında -yani güvercin lokantalarında- okumayı yeni söken küçüklerimiz kolayca okuyabilsinler ve zaten okuma bilen büyüklerimiz hiç dikkat etmesinler diye dev harflerle yazılmış ve tarihe kadim -yani kadir'in yanlış yazılmışı- bir dostluğu sonsuza dek/kadar ilan etmiş yazılardan bahsediyorum örtmenim. "OFİS ÇİFTÇİNİN KARA GÜN DOSTUDUR".
Doğal olarak natürel bir şekilde benim aklıma sorular geliyor örtmenim. Niye Türkiyemiz güzel ülkemizin, sanayileşmekte olan (itiraf ediyorum bu lafı televizyondan çaldım)iki güzide —yani... eşanlamlısını bilmiyom- şehrinin tam da göbeğinden, akıllarımızda köy ve kır ortamlarıyla özdeşleşmiş, milletimizin efendisi çiftçilere seslenilmektedir?
Hadi çiftçiler, çiftçilerimiz, bu çağrıyı duydular diyelim; ofis çiftçinin nasıl kara gün dostu olmaktadır. Ofisle çiftçi, bir Beşiktaş vapurunun kıç tarafında kendilerine, kaptanlıkla işgal eden -yani işi o olan- babamla halamın söylediğine göre alkoliklikle işgal eden -yani, aynısı- eniştemin kurduğu gibi bir çilingir sofrası kurup, batmakta olan güneşe karşı rakı mı içmektedirler acaba?
- Şerefine be ofisim...
- Sağlığına be çiftçicim en kara günümüz böyle olsun!
Hatta, Denizkızı Eftalya'nın ruhunu çağırıp onunla Bebek'ten Çengelköy'e oradan da Arnavutköy'e ve Paşabahçe'ye, Avrupa benim Asya senin, Boğaz'ın sonuna kadar giderek nefs-ül nefaset -yani divan şiiri- bir Sanat Musikisi turu atıyorlardır. Belki de ikisi de Eftalya'nın hayaletine aşık oluyor ve zavallı kadının zatürree'ye -yani öksürük- yakalandığı yerde birbirleriyle kavga edip bir kara gün dostluğunun daha her gece tekrar tekrar paramparça olmasına neden oluyorlardır. Güneş ise her gecenin sonunda akşamdan kalan kırıkları toplayıp onları yeniden barıştırıyordur belki de...
Kafanızın iyice karmakarışık bir karışıma girdiğini tahmin edebiliyorum tahminimce örtmenim. Ama daha bitmedi.
En önemli hayalimse örtmenim imamlarla ilgili hayal kuruyorum örtmenim. İmamların grevli, toplu sözleşmeli sendika hakkı için eylem yaptıklarını hayal ediyorum örtmenim. Bir de sırtlarına Kur'an-ı Kerim'den -yani dünyanın en çok satan üç kitabından biri- sayfalar astıklarını düşünebiliyor musunuz? Evet örtmenim bildiniz Sıffın savaşındaki gibi. Polislerin tam imamların sırtına coplarını indirecekleri sırada ne yapacaklarını şaşırmış halde kalakaldıklarını düşünüyorum sonra. Ne ilginç ve intıristing -yani ay sipik ingiliş de aynı zamanda nat e boru- bir manzara olurdu di mi?
Acaba imamlar bu şekil bir gaz çıkarsaydı cemaatte nasıl bir hareketlenme olurdu merak ediyorum örtmenim. Bir de bunu yazdıktan sonra beni siz, imamlar, polisler, koyu Sünniler ve koyu Alevilerden başka kim döverdi onu merak ediyorum örtmenim. Toplumsal Paranoya ne demek örtmenim?
Ben büyüyünce kimyager olup semtimizin pazarındaki işe yaramaz sebze parçalarından ilaçlar yapacağım örtmenim. Tartıldıktan sonra acımasızca kesilip atılan yerli muz koçanlarından kısırlığa çare bulacağım; karnıbaharların yeşil yapraklarından kansere; pırasa, kereviz ve taze soğan saplarından yaptığım kokteylle de AİDS'e... çare bulmak üzereydim ki güzelim kompozisyonumu yırttınız örtmenim. O zavallı sebze parçalarının psikolojisinden hiç anlamadığınız belli. Sizin hayal kurma damarlarınız tıkanmış örtmenim. Ama hiç merak etmeyin. Hıyar çiçeklerinden yapacağım ilaçla sizin derdinize de bir çare bulacağım.
NOT: Ben bu yazıyı yazdığımda imamlar henüz greve gitmemişlerdi.
Yorumlar
Ama ne yapayım, okurken en çok aradığım şeylerden birini buldum. Hem gülüp hem hüzünlenebilmek yani.Kafası karışıklardan başka da çok kimse başaramaz bunu herhalde. Okurun gönlünü karıştırmayı yani...
Teşekkür ederim....