3 Ocak 2011 Pazartesi

Stoa Athanaton'da Aklımdan Geçen Kır Saçlıya

Babam,
sanırım
dünyanın tüm kır saçlı
al yanaklı adamlarında
izini arayacağım
kır saçlı
al yanaklı
bir baba olana
kadar

hiçbir zaman istemedim
gençliğinin katili olmayı
şurda birlikte oturup
dört beş şişe
beyaz şarap tüketsek
gülbahar dinleyerek
fena m'olurdu?

sonra birbirimize yaslanıp fena halde sarhoş,
omonya meydanına çıkıp
"sikiyim bu hayatı!" diye bağırsak,
kavga çıkarsak birlikte
hep ıska geçen yumruklarımız
havayı dövmese bu gece

sonra bir taksiye atlayıp kaçsak şehr'Atina'dan
polis peşimizde
yurolar saçarak
direksiyondaki yarım tespihli
doğuştan delikanlı şoför dayıya

güneş doğarken adı bile olmayan bir koyda ayılsak beş kuruşsuz
ama özgür

koy götüne be baba
öldün işte yeterince,
dön artık geri.

8 yorum:

Müge dedi ki...

Bu şiyir bana çok dokundu.

Gökhan dedi ki...

ugh!

Adsız dedi ki...

ağır oldu bu bee...

Gökhan dedi ki...

ugh!

sarya dedi ki...

yaşadığı sürece bana böyle bir şiir yazdıracak kadar his beslemediğim babam olmasındansa bu şiirdeki kadar sevdiğim özlediğim ama ölmüş babam olmasını tercih ederdim :(

Gökhan dedi ki...

bu şiirden ağır oldu sarya...

sarya dedi ki...

sevgisiz büyümek hepsinden daha ağır Gökhancım.

Gökhan dedi ki...

ugh