15 Haziran 2008 Pazar

Nihat diye bir çocuk

Bunu yazmazsam çatlarım. Maçın yetmiş küsuruncu dakikası... Colin Kazım'ın panikle yaptığı ikinci kötü ortanın ardından Nihat'ın Colin'e ellerini açarak "sakin ol" dediği anda her şeyin bitmediğini hissettim. Nihat'ın yüzünde öyle bir ifade vardı ki, değil mağlup durumdaki bizim takımın, galip durumdaki Çeklerin yüzünde bile yoktu o ifade.
Biz kolay gaza gelen insanlarız, çoğu zaman o gazımızın altından bir şey çıkmaz. Ama Nihat gaza gelmemişti. Yüzünde çok az insanın yüzünden gördüğüm bir ifade vardı. Kendinden emindi. Bu ifadeyi bir futbolcuda daha görmüştüm daha önce. İstanbul'da oynanan Milan-Liverpool maçının ikinci yarısında Steven Gerrard da arkadaşlarına "daha bu maç bitmedi" der gibi bakıyordu.
Hayatımda bir kere olsun kendimden bu kadar emin olabilmek istiyorum ben! Yeter artıkın bu kafa karışıklığı olayı! Değiştireyim artık bu blogun adını! Kafam gayet yerinde olabilir, ne yaptığımı çok iyi biliyorum olabilir, eminim ben olabilir, benim adım Nihat olabilir. Herşey olabilir. Yeter ki şu maç 2-0'dan 3-2'ye dönsün beah!

6 yorum:

fish dedi ki...

hepimiz nihatız :P

niye öyle diosun gökhan, sen de hayatında bişiden gayet eminsin bence..

bak "kafanın karışık" olduğundan adın gibi eminsin ki bi de üstüne blog açmışsın bu karışıklığı dile getirmek belki de çözmü bulmak için...

boşver herkesin "eminliği" kendine :P

Gökhan dedi ki...

hahahaha! bak hiç bu yanından bakmamışım hadiseye! evet lan! eminim ben! kafamın karışık olduğundan eminim! süper valla fish çok rahatladım ya!

cien anos de soledad dedi ki...

blog yazısına: amin!

yorumlara: yok abicim kendimizi kandırmayalım :p
bi de; ilk çocuk musun yoksa abi/abla felan var mı? ilk çocuk değilsen çığır açan bi birey olabiliyomuşsun, yani ilk değilsen her şey bitmedi. (ben demiyorum geo'nun verdiği vcd diyo valla. ben ölmüşüm ağlayanım yok.)

Gökhan dedi ki...

Maylesef ilk çocuğum ya! Bitti mi şimdi yani? çığır açamıycam mı ben yani şimdi! Te anasını avradını bééé!

cien anos de soledad dedi ki...

üzgünüm ama doğarken ölmüşsün. bi araştırmaya göre darwin, martin luther king, gandhi, florence nightingale felan hep "ilk çocuk olmayan" kişilermiş. çünkü senin benim gibi zavallıların kardeşi olunca artık yok yere yaygarayı basma hakkımızın olmadığını öğrenirmişiz ama kardeşler şımarmaya devam edermiş. sonra da büyüyünce mücadeleci yanları bizimkiler gibi körelmediğinden çığır açıp dururlarmış.
ne diyelim, kader utansın. evrim utansın!

Ghb dedi ki...

Blogunuzu posthaneden buldum..Yeni takip etmeye başladım..Yazılarınız çok samimi geldi..takip ettiğim bloglar arasına aldım..Birkaç gün önce bende blog yazmaya başladım ve sizinle "blog kardeşliği"(siz ayın elemanları demişsiniz) başlatmak istiyorum..Blog kardeşlerinizin altında yer bulursam ne mutlu bana..Yorumunuzu bloguma gönderirseniz sevinirim(herhangi bir iletişim adresi yoktu yorum yazmak zorunda kaldım kusura bakmayın :D )