Virgillius'un şu yazısını okuduktan sonra bir cevaba girişip yorum kısmına koyacak oldum. Fekat yorumun limitlerinin almayacağı bir yazıya dönüştüğü için yazacaklarım, buraya almaya uygun görmüş bulunmaktayım efenim. Üstat hazır sen yokken meydanı boş bulup atıp tutayım biraz. “Makinalaşmak İstiyorum” şiiri Nazım Hikmet'in şiirinin gelişme döneminde denediği Fütürist akım dahilindeki bir iki şiirinden birisidir. Fütürist akım İtalya'da Marinetti tarafından başlatılmış daha sonra özellikle Rusya'da faşizme olan açık desteği paranteze alınarak geçmişe dair herşeyi reddeden cesur tavrı öne çıkarılarak Mayakovski ve Hlebnikov tarafından uygulanmıştır. Mayakovski'nin şiirinin bu kadar sert, açık ve kavgacı olmasının sebebi şairin manyak bakan gözleriyle birlikte bu akımdır. Nazım Hikmet'in KUTV'da eğitim görürken okuduğu ve çarpıldığı bu şiir biçimine öykünerek yazdığı bir şiirdir “Makinalaşmak İstiyorum” Biçimsel olarak oldukça özel bir yer tutar Türk şii...
Yorumlar
bu aktiviteniz bana şunu hatırlattı. Şimdi biliyorsunuz ben de eski İstanbul fotoğrafları toplarım. Online bile toplayabilirim, hiç önemli değil. Bu esnada pek çok insan fotoğrafları da görüyorum bittabi.
Bir süre önce özellikle kızlarımızın giyinip-süslenip, enteresan açılardan çekip, Facebook, blog, Msn gibi yerlere koydukları fotoğraflara bakarken şunu düşündüm: Eski insanlar da zamanında giyindiler, süslendiler. Biz bugün onların belki kılığını, kıyafetini, makyajını, tipini, hatta duruşunu falan pek beğenmiyor olabiliriz ama onlar da o günün adabının müsaade ettiği ölçüde havalı ve güzeldiler. Ne oldu? Bugün nerdeler? Hepsi öldü. İşte bugün bu kadar havalı fotoğraf çektirmeden önce insan hatırlamalı ki bir gün kendisi de ölecek. Belki o zaman gelecek nesillerden birilerinin eline geçecek o fotoğraflar da, bugün bizim baktıklarımızın yerini alacak başkalarının ellerinde. Bu sebeple bir süre de aile ve portre fotoğrafları toplamaya başladım. Amacım bu kıstası yaparak, özgüven ve kendini beğenmişlik bombası hanım kızlarımıza yukarıdan 60 derece açılıyla "Memento Mori" demekti. Fakat biliyorsunuz; üşengeç bir insan olmasaydım, sanatçı olmam işten bile değildi.
İşte blogunuzdaki "onlar da o anın hiç bitmeyeceğini düşünüyorlardı ama bitti" şeklindeki notunuzu okuyunca ve alttan başladığım için mezar gezdiğiniz şeklindeki üst ibareyi de şimdi farkedince aklıma son iki senedir mezarlarda dolaşıp çektiğim fotoğraflar geldi ki; biz böyle durumlarda zevcenizle el çırpıp, hemen birbirimize sarılıyoruz. Siz ciddi bir adam olduğunuz için aynı hissiyatla fakat elinizi sıkıyorum.